Pame Tameio

Μοιάζει με τα τρυφερά ενσταντανέ του φωτογραφικού φακού όταν σημαδεύει, με τον κυλινδρικό γυάλινο οργανισμό του, την ερωτευμένη κοπέλα και το παθιασμένο αγόρι.

Ο Μουρίνιο δείχνει με τα δάχτυλά του τον αριθμό έξι, όσοι και οι τίτλοι που έχει κατακτήσει με την Τσέλσι, κατά την απονομή του Κυπέλλου Αγγλίας για το 2007.
Ο Μουρίνιο βάζει το δάχτυλο στο στόμα, ζητώντας από τους φίλους της Λίβερπουλ να σιωπήσουν, όταν η Τσέλσι ισοφάρισε τον τελικό του Λιγκ Καπ το 2005.

Ο Μουρίνιο σέρνει το πανάκριβο παντελόνι του στο ιερό χορτάρι του «Καμπ Νου», όταν ο Ντιντιέ Ντρογκμπά ισοφάρισε σε 2-2 κατά την διάρκεια των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ το 2006.

Ο Μουρίνιο κλείνει το μάτι κατά την άφιξη της αποστολής της Τσέλσι στη Βαρκελώνη, για το δεύτερο παιχνίδι στη φάση των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ το 2006.

Όταν συμπεριφέρεσαι έξω από το πλαίσιο στήριξης, και, άρα, δεν (πρέπει να) έχεις την απαίτηση οι άλλοι να σε καταλαβαίνουν και να σου προσφέρουν, εκτός πλαισίου, την στήριξή τους, είσαι εκκεντρικός εφ’ όσον έχεις χρήματα.
Όταν δεν έχεις χρήματα, είσαι τρελός.
Στην πρώτη περίπτωση, ό,τι έχεις, το έχεις από τα χρήματα.

Ο Ντιντιέ Ντρογκμπά έκλαψε το πρωί της Πέμπτης, όταν έμαθε ότι ο Μουρίνιο δεν θα συνεχίσει στην Τσέλσι.
Φάνηκε ότι είναι ο μόνος που τον αγαπάει.
Ενδεχομένως να ισχύει αυτό.
Ίσως, πάλι, ο επιθετικός από την Ακτή Ελεφαντοστού να στενοχωρήθηκε περισσότερο επειδή δεν φρόντισε, το καλοκαίρι, να φθάσει στα άκρα την επιθυμία του να φύγει.
Το έκανε ο Ρόμπεν και παίζει στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Αυτή τη στιγμή το ψιλόβροχο καλύπτει τους δρόμους του Λονδίνου, αλλά έχει γίνει πιο βαρετό και από την θερινή προβολή του «Κωνσταντίνου και Ελένης».

Ο Ντρογκμπά μπορεί να σκέφτεται ότι στη Μαδρίτη έχει περισσότερο ήλιο, το ίδιο που σκέφτεται ο Μπέκαμ στο Λος Άντζελες, και στο Μιλάνο έχει καλύτερους οίκους μόδας, περισσότερα εστιατόρια με σπαγκέτι ενώ οι άνθρωποι οδηγούν από την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου.

Ο Ντρογκμπά, φίλος του Μουρίνιο επειδή τον έκανε παίκτη των 33 γκολ πέρυσι, δεν θα ήταν υπέρ του αν είχε κάνει μια average χρονιά των δεκαπέντε γκολ σε όλες τις διοργανώσεις.

Λέγεται Ζοσέ Μουρίνιο και όταν δεν προπονεί χαλαρώνει.
Μπήκε στο ποδοσφαιρικό οικοσύστημα ως προπονητής στις αρχές του 21ου αιώνα, έδωσε τα διαπιστευτήριά του με την Μπενφίκα, για λίγο, πήγε στην Λεϊρία, απογειώθηκε με την Πόρτο και με την Τσέλσι δεν πήρε τον τίτλο του Τσάμπιονς Λιγκ.

Το οδοιπορικό του στον χρόνο μοιάζει με τον 21ο αιώνα και την υπερπληροφόρησή του. Όχι περισσότερο έξυπνος απ’ ότι δογματικός, όχι περισσότερο αγαθός απ’ ότι διεφθαρμένος, όχι περισσότερο σεμνός απ’ ότι αλαζόνας.

Ο Μουρίνιο, που έχει κάνει τον γύρο του κόσμου, έφυγε από την Τσέλσι με τον κύκλο να μην έχει τελειώσει. Στον περυσινό τελικό του Λιγκ Καπ κόντρα στην Άρσεναλ, ένα παιχνίδι που η Τσέλσι κέρδισε με 2-1, είπε ότι «η Άρσεναλ έπαιξε πολύ καλά, είναι θαυμάσια ομάδα, αλλά το ποδόσφαιρο έχει να κάνει με τη νίκη και εμείς έχουμε τον τίτλο».

Ο Πορτογάλος δεν περνάει, πάντως, τόσο καλά όσο ο Αρσέν Βενγκέρ στους «Κανονιέρηδες».
Δεν περνούσε ούτε στο πικ του, ούτε όταν κουραζόταν να βλέπει το αγελαδινό βλέμμα του Ρομάν Αμπραμόβιτς και την γυαλιστερή καράφλα του Πίτερ Κένιον. Τόση πίεση, χωρίς ζωή.

Ο Βενγκέρ, το 2011, θα συμπληρώσει δεκαπέντε χρόνια αληθινού θεαματικού ποδοσφαίρου. Και περνάει καλύτερα.

Έφθασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, έχει πάρει πρωτάθλημα, Κύπελλο, έχει χάσει σε τελικό του Κυπέλλου UEFA, έχει δει την ομάδα του να είναι αήττητη για 49 παιχνίδια στο πρωτάθλημα. Ο Αλσατός κάποτε κατηγορήθηκε από τον Μουρίνιο ότι είναι ηδονοβλεψίας, αφού «περνάει την ζωή του με το να βλέπει τι συμβαίνει κάθε μέρα στην Τσέλσι», αλλά, κατά την ταπεινή άποψη του υπογράφοντα, είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα.

Ο Μουρίνιο έχει κατακτήσει έξι τίτλους, αλλά τους έχει αγοράσει, δεν υπήρχε περίπτωση να μείνει τρία χρόνια αν δεν είχε πάρει και αυτούς τους τίτλους.
Η Τσέλσι, στην εποχή του, έγινε απωθητική, με τα γκολ - καραμπόλα του Λάμπαρντ, με τις κεφαλιές του Τέρι και τις διαμαρτυρίες για την διαιτησία.

Μέχρι που, σαν άλλη φάρμα των ζώων, τσακώθηκαν μεταξύ τους για την εξουσία.

Τι μένει τώρα; Ένας Αβραάμ Γκραντ που, με το συμπάθειο, ουδείς ασχολείται.

Μετά το παιχνίδι με την Μπλάκμπερν, ήξερες ότι θα μπεις στο BBC και ο Ζοσέ θα διαμαρτύρεται με την διαιτησία επειδή ακύρωσε το γκολ του Σαλομόν Καλού.
Το γνώριζες, απλώς είχες την λαχτάρα να μάθεις τον τρόπο που θα το πει.

Ο τύπος ζήτησε την έγγραφη απολογία των διαιτητών.
Τώρα, ζητά 35 εκατομμύρια ευρώ αποζημίωση.
Αν μη τι άλλο, στην πρώτη περίπτωση είναι πρωτότυπος και στη δεύτερη όχι.

Η πρώτη γνωριμία του Μουρίνιο με το αγγλικό ποδόσφαιρο έγινε με εκείνον τον αλαζονικό τρόπο που ο ίδιος θα προσπαθούσε, με βρώμικα χρήματα, να το αλλάξει.

Όταν ο Κοστίνια πέτυχε το γκολ για λογαριασμό της Πόρτο κόντρα στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, μέσα στο «Ολντ Τράφορντ», ο Μουρίνιο έτρεξε κατά μήκος της γραμμής του πλαγίου άουτ για να πανηγυρίσει την πρόκριση. Φεύγοντας για τα αποδυτήρια, εν μέσω ιπτάμενων αντικειμένων, είχε τα χέρια ψηλά.

Έδειξε ότι είναι σπουδαίος προπονητής σε μερικά ματς, όπως εκείνο το 2-1 στο «Μεστάγια» τον Απρίλιο του 2007. Το ίδιο βράδυ είπε ότι «φαβορί για την πρόκριση στον τελικό είναι η Λίβερπουλ».

Την περίοδο 2002-03, ο Μουρίνιο χαιρόταν για τον εαυτό του και την αγνή χαρά του παιχνιδιού που πρόσφερε στους φίλους του ποδοσφαίρου η εντυπωσιακή Πόρτο, όταν έφθασε στην κατάκτηση του Κυπέλλου UEFA.

Τώρα, μετά από τρία χρόνια απύθμενης αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις μίζερης έντασης, ο Μουρίνιο επιστρέφει στις ρίζες.
Δεν είναι βέβαιο το κατά πόσο θα προσπαθήσει να περνά αδιάφορος.

Το σίγουρο είναι ότι στη φυλακή αν πας, όποιος και να είσαι, κανείς από τους κατάδικους θα λυπηθεί το σημείο παρακμής που έχεις φθάσει ή θα σεβαστεί το παρελθόν σου.

Αν είσαι δεύτερος στην πόλη δεν είναι βέβαιο κατά πόσο θεωρείς δεδομένο ότι θα είσαι πρώτος στο χωριό, αλλά το χωριό κρύβει κινδύνους και σε περιμένει με κάτι τεράστια ακονισμένα μαχαίρια. Αν είσαι πρώτος στην πόλη, στο χωριό σε περιμένουν με την κοιλιά να γουργουρίζει.

Στις 29 Μαϊου του 1453, γράφτηκε μία από τις πιο “μαύρες” σελίδες του ελληνισμού αλλά και ολόκληρης της πολιτισμένης ανθρωπότητας, καθώς εκείνη την ημέρα ξεκίνησε η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους “βάρβαρους”. Τι μεγάλη σύμπτωση όμως, αφού 532 χρόνια μετά, την ίδια ημέρα (29/05/1985) έγινε και η …άλωση ενός ολόκληρου ποδοσφαιρικού κόσμου μετά την “τραγωδία” του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μεταξύ της Λίβερπουλ και της Γιουβέντους (0-1, αλλά ποιος νοιάζεται) στο στάδιο “Χέιζελ” των Βρυξελλών, που στοίχισε τη ζωή σε 39 ανθρώπους.

Λίβερπουλ και Γιουβέντους ήταν έτοιμες να προσφέρουν πλούσιο θέαμα στους χιλιάδες οπαδούς των δύο ομάδων που είχαν γεμίσει το γήπεδο για να δουν έναν από τους μεγαλύτερους τελικούς στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Οι “κόκκινοι” με τους Ρας, Νταλγκλίς, Σούνες και οι “μπιανκονέρι” με τους Πλατινί, Μπόνιεκ και Σιρέα ετοιμάζονταν να ξεδιπλώσουν στο Βέλγιο, το πλούσιο ταλέντο τους.

Τη νύχτα του τελικού, το στάδιο “Χέιζελ” ήταν κατάμεστο από 60.000 θεατές. Περίπου 25.000 φίλαθλοι προέρχονταν από κάθε ομάδα, ενώ οι υπόλοιπες θέσεις ανήκαν στην “ουδέτερη” ζώνη. Σε αυτήν την περιοχή, όμως, υπήρχαν αρκετοί φίλοι της Γιουβέντους, λόγω της μεγάλης παρουσίας Ιταλών μεταναστών στο Βέλγιο. Σημειώνεται ότι σε αυτόν το χώρο υπήρχαν και φίλοι των “ρεντς”, αλλά πολύ λίγοι, ενώ στις εξέδρες των Αγγλων δεν ήταν λίγοι αυτοί που κατάφεραν να εισέλθουν χωρίς εισιτήριο, δημιουργώντας μία ανυπόφορη κατάσταση και φυσικά οξύνοντας τα πνεύματα.

Περίπου μία ώρα πριν τη σέντρα, οπαδοί της Λίβερπουλ πέρασαν το διαχωριστικό και επιτέθηκαν στους οπαδούς της Γιουβέντους στην “ουδέτερη” ζώνη, στον τομέα Z. Ορισμένοι Ιταλοί αντεπιτέθηκαν. Για αρκετά λεπτά, καθίσματα και άλλα αντικείμενα εκσφενδονίζονταν εκατέρωθεν.

Λίγο πριν τη σέντρα, δεκάδες οπαδοί της Λίβερπουλ προσέγγισαν ακόμα περισσότερο τον τομέα Z, με αποτέλεσμα ολόκληρη η μάζα των φιλάθλων της Γιουβέντους να προσπαθεί να ξεφύγει από την επίθεση των Αγγλων. Τα σπασμένα καθίσματα και τα σκαλιά δεν βοηθούσαν την κατάσταση και ορισμένοι θεατές σκόνταψαν. Αρκετοί στοιβάχτηκαν σε έναν τοίχο στο τέλος της εξέδρας, η οποία δεν άντεξε το βάρος και κατέρρευσε!

Δεκάδες άνθρωποι παγιδεύτηκαν κάτω από τα συντρίμμια, τη στιγμή που εκατοντάδες περνούσαν από πάνω τους για να σωθούν. Τριάντα εννέα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, εκ των οποίων 32 Ιταλοί, τέσσερις Βέλγοι, δύο Γάλλοι και ένας Ιρλανδός. Περισσότεροι από 350 τραυματίστηκαν, αλλά η χαοτική κατάσταση που επικρατούσε και η περιορισμένες δυνάμεις των Αρχών καθυστέρησαν την ιατρική περίθαλψη.

Την ώρα που δεκάδες ανθρώπινα σώματα βρίσκονταν στο έδαφος, ορισμένοι Ιταλοί επεδίωξαν εκδίκηση και έτρεξαν προς το μέρος των φιλάθλων της Λίβερπουλ. Η Αστυνομία προσπάθησε να σταματήσει αυτήν την επίθεση και οι τηλεοπτικές εικόνες έδειξαν τις μάχες που ακολούθησαν. Μεταξύ αυτών, ένας Ιταλός να απειλεί με επαναληπτική καραμπίνα έναν αστυνομικό!

Οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων είχαν ενημερωθεί για τα επεισόδια που λάμβαναν χώρα, αλλά είναι ακόμα αδιευκρίνιστο εάν γνώριζαν για την ύπαρξη νεκρών και τον μεγάλο αριθμό αυτών των περιπτώσεων. Οι αρχηγοί της Λίβερπουλ και της Γιουβέντους κάλεσαν τα πλήθη να ηρεμήσουν, ενώ τόσο οι εντολές των ηγετών των δύο κρατών, όσο και αυτές της ΟΥΕΦΑ απαιτούσαν το παιχνίδι να διεξαχθεί κανονικά.

ΠΟΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ;

Στο αγωνιστικό κομμάτι -αν μπορεί να υπάρξει τέτοιο σε ένα τελικό σαν και εκείνον- πρωταγωνιστής δυστυχώς ήταν ανεκδιήγητος Ελβετός διαιτητής, Ντάινα. Στο 56ο λεπτό, ο Μπόνιεκ ανατρέπεται φανερά εκτός μεγάλης περιοχής, αλλά ο διαιτητής καταλογίζει πέναλτι το οποίο εκτελεί εύστοχα ο Πλατινί και ανοίγει το σκορ. Ο Γάλλος άσος πανηγυρίζει έξαλλα το γκολ, προφανώς μη αντιλαμβανόμενος την κατάσταση.

Το “μέτωπο” μεταξύ των οπαδών της Γιουβέντους και των Αστυνομικών διατηρήθηκε ανοιχτό για περίπου δύο ώρες, δηλαδή ακόμα και κατά τη διάρκεια του αγώνα.Η Γιουβέντους διατηρεί το προβάδισμα, αλλά λίγο αργότερα ο Γουίλαν ανατρέπεται εντός μεγάλης περιοχής των “μπιανκονέρι”. Ο Ντάινα κλείνει τα μάτια και αφήνει το παιχνίδι να συνεχιστεί, καταδικάζοντας ουσιαστικά τους Αγγλους.

Αυτός ίσως να ήταν η επιθυμητή από την πλειοψηφία κατάληξη του αγώνα, ώστε να μην υπάρξουν άλλα έκτροπά μέχρι την ολοκλήρωση της βραδιάς. Δεν είναι λίγοι που υποστηρίζουν ότι ο διαιτητής δέχθηκε εντολές για να καθορίσει το αποτέλεσμα. Το ποδόσφαιρο, όμως, έχασε εκείνη τη βραδιά κάτι περισσότερο από μία δίκαιη απονομή…

ΟΙ 39 ΑΤΥΧΟΙ ΟΠΑΔΟΙ

Τα ονόματα των 39 άτυχων οπαδών που γνώρισαν τον θάνατο τη νύχτα της 29ης Μαϊου του 1985 στο στάδιο “Χέιζελ” των Βρυξελλών, είναι τα παρακάτω (σε παρένθεση οι ηλικίες των θυμάτων):
Ρόκο Ατσέρα (29), Μπρούνο Μπάλι (50), Αλφονς Μπος, Τζιανκάρλο Μπρουσκέρα (21), Αντρέα Καζούλα (11), Τζιοβάνι Καζούλα (44), Νίνο Τσερούλο (24), Βίλι Σιέλενς, Τζιουζεπίνα Κόντι (17), Ντιρκ Ντενέκι, Ντιονίζιο Φάμπρο (51), Ζακ Φρανσουά, Εουτζένιο Γκαλιάνο (35), Φραντσέσκο Γκάλι (25), Τζιανκάρλο Γκονέλι (20), Φραντσέσκο Γκάλι (25), Τζιανκάρλο Γκονέλι (20), Αλμπέρτο Γκουαρίνι (21), Τζιοβαίνιο Λαντίνι (50), Ρομπέρτο Λορεντίνι (31), Μπάρμπαρα Λούσι (58), Φράνκο Μαρτέλι (46), Λόρις Μεσόρε (28), Τζιάνι Μαστρολάκο (20), Σέρτζιο Μπαστίνο Ματσίνο (20), Λουτσιάνο Ρόκο Παπαλούκα (38), Λουίτζι Πιντόνε (31), Μπέντο Πιστολάτο (50), Πάτρικ Ράντκλιφ, Ντομένικο Ραγκάτσι (44), Αντόνιο Ρανιανέζε (29), Κλοντ Ρομπέρ, Μάριο Ρόνκι (43), Ντομένικο Ρούσο (28), Ταρτσίζιο Σάλβι (49), Τζιανφράνκο Σάρτο (47), Αμεντέο Τζιουζέπε Σπαλαόρε (55), Μάριο Σπάνου (41), Ταρτσίζιο Βεντουρίν (23), Ζαν Μισέλ Βαλά, Κλαούντιο Τζαβαρόνι (28)

ΜΙΑ ΚΥΡΙΑ “ΕΧΩΣΕ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΟ ΚΟΚΚΑΛΟ”

Η εικοσαετία 1965-1985 άνηκε ολοκληρωτικά στους αγγλικούς συλλόγους, κατά ένα τρόπο που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα μπορούσε να γίνει για να τους …σταματήσουν!
Υπήρχε κάτι όμως, όπως και έγινε…

Και βέβαια δεν αναφερόμαστε στη ψυχολογική επίπτωση που είχε η τραγωδία του Χέιζελ στους αγγλικούς συλλόγους, αλλά στη τιμωρία που τους επιβλήθηκε, τόσο από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία όσο και από την ίδια την Αγγλική Ομοσπονδία. Μία τιμωρία που “τσάκισε” τις αγγλικές ομάδες, αφού το θέμα του χουλιγκανισμού ξέφυγε από τους “κόλπους” της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, φτάνοντας μέχρι το αγγλικό κοινοβούλιο, όπου η τότε πρωθυπουργός “σιδηρά κυρία”, Μάργκαρετ Θάτσερ, με τη σύμφωνη γνώμη της ίδιας της βασίλισσας Ελισάβετ, επέβαλλε ποινή αποχής των αγγλικών ομάδων από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για ΠΕΝΤΕ χρόνια και ενώ η ΟΥΕΦΑ είχε τιμωρήσει μόνο τη Λίβερπουλ για έξι χρόνια!

Το να “καταδικάζεις” τις ίδιες σου τις ομάδες για πέντε χρόνια μακριά από τις “χρυσοφόρες” διοργανώσεις της Ευρώπης δεν είναι κάτι απλό, όμως απέδωσε, χώνοντας το μαχαίρι βαθιά στο “κόκκαλο” του χουλιγκανισμού, ο οποίος πλέον έχει “τελειώσει” (τουλάχιστον μέσα) στα αγγλικά γήπεδα…

ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ του 2005, η κληρωτίδα έφερε αντιμέτωπες τη Λίβερπουλ και τη Γιουβέντους, είκοσι χρόνια μετά την τραγωδία. Μέχρι τότε, δεν είχε διεξαχθεί άλλο παιχνίδι μεταξύ τους, επίσημο και μη. Το συγκρότημα του Ράφα Μπενίτεθ ήταν αυτό που πήρε την πρόκριση, κερδίζοντας με 2-1 στο “Ανφιλντ” και αποσπώντας “λευκή” ισοπαλία στο Τορίνο.
Στο περιθώριο του αγώνα, σημειώθηκαν μικρής έκτασης επεισόδια, παρά τα πολλά μέτρα ασφαλείας που είχαν ληφθεί, ενώ στην αναμέτρηση της Αγγλίας, οι φίλοι της Λίβερπουλ σήκωσαν ένα πανό συγγνώμης και φιλίας, το οποίο βρήκε ανταπόκριση από την μεγαλύτερη μερίδα φίλων της Γιουβέντους.

Η μεγαλύτερη μεταγραφή στην Ευρώπη και μία από τις μεγαλύτερες όλων των εποχών είναι γεγονός. Ο Παναθηναϊκός απέκτησε τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους και ο mirodias σας παραθέτει εν συντομία το βιογραφικό και στοιχεία από την καριέρα του.

Κολεγιακό και απόρριψη

Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους (5/3/1976) μετακόμισε στην Αμερική, στις ΗΠΑ, σε μικρή ηλικία. για να φοιτήσει στο Solanco High School της Πενσυλβάνια και εν συνεχεία στο Πανεπιστήμιο του Maryland. Παρόλο που διέπρεψε στο κολεγιακό πρωτάθλημα, δεν επελέγη στο ντραφτ του ΝΒΑ το 1998.

Επιστροφή στην Ευρώπη και το χαμένο τρίποντο

Έτσι, επέστρεψε στην Ευρώπη για να αγωνιστεί με τη Λιέτουβος Ρίτας (1998/99). Την επόμενη περίοδο (1999/00) μετακόμισε στη Σλοβενία για να φορέσει τη φανέλα της Ολίμπια Λιουμπλιάνας. Το καλοκαίρι του 2000 κατέκτησε με την εθνική ομάδα της χώρας του το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Η Λιθουανία ηττήθηκε από τις ΗΠΑ στον ημιτελικό με δύο πόντους διαφορά και ο αγώνας έμελλε να μείνει βαθιά χαραγμένος στη μνήμη του «Σάρας», ο οποίος έχασε το μοιραίο τρίποντο στο τέλος του αγώνα.

Οι πρώτοι τίτλοι με «Μπάρτσα» και η αναγνώριση

Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στην Μπαρτσελόνα με την οποία πανηγύρισε τους πρώτους τίτλους στην καριέρα του. Σε τρία χρόνια κατέκτησε δύο νταμπλ (2001, 2003) και την πρώτη ευρωπαϊκή «κούπα», την Ευρωλίγκα του 2003.

Εκείνο το καλοκαίρι οδήγησε την εθνική Λιθουανίας στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας, ενώ παράλλήλα αναδείχθηκε MVP τόσο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος όσο και των τελικών του ισπανικού πρωταθλήματος. Πλέον ο «Σάρας» είχε δημιουργήσει το δικό του όνομα στην Ευρώπη, που χρόνο με το χρόνο θα γινόταν ολοένα και πιο «βαρύ».

Δύο τριπλ κράουν με την Μακάμπι

Έπειτα ακολούθησε η μεγάλη καριέρα στην Μακάμπι Τελ Αβίβ με τα δύο σερί τριπλ κράουν (2004, 2005) ενώ αναδείχθηκε και πολυτιμότερος παίκτης του Final 4 το 2005.

Τα επτά τρίποντα και το ΝΒΑ

Στο μεταξύ ο «Σάρας» πήρε από χέρι τη Λιθουανία και την οδήγησε μέχρι την τέταρτη στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Στον αγώνα, όμως, της πρώτης φάσης ο Λιθουανός αστέρας σημείωσε 28 πόντους κόντρα στις ΗΠΑ και φυσικά οδήγησε την ομάδα του σε μια μεγάλη νίκη.

Το «χρυσάφι» των Πέισερς

Λίγο καιρό μετά, λοιπόν, το καλοκαίρι του 2005 αποφάσισε να αποδχτεί το ηγεμονικό συμβόλαιο των Ιντιάνα Πέισερς. Τριετές συμβόλαιο συνεργασίας έναντι 12 εκατ. δολαρίων!

Ο Γιασικεβίτσιους έγινε ο 7ος Λιθουανός που αγωνίστηκε στο ΝΒΑ, μετά τους Σαρούνας Μαρτσιουλιόνις, Άρβιντας Σαμπόνις, Άρβιντας Ματσιγιάουσκας, Ζιντρούνας Ιλγκάουσκας, Μαρτίνας Αντριουσκεβίτσιους και Λίνας Κλέιζα.

Φτωχή συγκομιδή

Τα πράγματα, ωστόσο, δεν εξελίχθησαν όπως τα περίμενε και δεν είχε αρκετό χρόνο συμμετοχής στους Ιντιάνα, με τους οποίος έπαιξε 75 αγώνες (15 βασικός), έχοντας 20 λεπτά μέσο όρο ανά αγώνα και 7,3 π. (μ.ο) την πρώτη χρονιά και μόλις 37 αγώνες τη δεύτερη χρονιά με 7.4 π. (μ.ο) σε 17,9 λεπτά ανά αγώνα.

Ανταλλαγή στους Ουόριορς και ΠΑΟ!

Έτσι, στις 17 Ιανουαρίου του 2007 δόθηκε με ανταλλαγή στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς αλλά και πάλι δεν πήρε το χρόνο συμμετοχής που ήθελε καθώς είχε μόλις 11,9 λεπτά ανά ματς.

Ο «Σάρας» βλέποντας πώς στο ΝΒΑ δεν θα είχε άλλες ευκαιρίες αποφάσισε να επιστρέψεις την Ευρώπη αποδεχόμενος τη «βασιλική» πρόταση του Παναθηναϊκού.

Παντρεμένος με τοπ μόντελ

Όσον αφορά την προσωπική τη ζωή, ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους είναι από τον Ιούλιο του 2006 παντρεμένος με την Ισραηλινή Λίνορ Αμπαρτζίλ, που είχε αναδειχθεί Μις Κόσμος το 1998.

Παράλληλα, έχει έναν μικρότερο αδερφό, τον Βιτένις, που αγωνίζεται στην μικρή ομάδα Ζαλγκίρις Κάουνας και έχει κληθεί στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του.

Τίτλοι και διακρίσεις:

Μπαρτσελόνα:

Πρωταθλήματα 2001, 2003
Κύπελλα 2001, 2003
Ευρωλίγκα 2003

Μακάμπι:

Πρωταθλήματα 2004, 2005
Κύπελλα 2004, 2005
Ευρωλίγκα 2004, 2005

Λιθουανία:

Ολυμπιακοί αγώνες 2000 (χάλκινο)
Ευρωμπάσκετ 2003 (χρυσό)
Ευρωμπάσκετ 2007 (χάλκινο)

Προσωπικές διακρίσεις:

MVP τελικών ισπανικού πρωταθλήματος: 2003
MVP Ευρωμπάσκετ 2003
MVP Eυρωλίγκα Φάιναλ Φορ 2005

Χρονιά Ομάδα Π. 1Π 2Π 3Π Ρ ΑΣ ΚΛ ΑΓ

1994-95 Μέριλαντ 4.0 81% 45% 38% 0.7 0.9 - 29
1995-96 Μέριλαντ 5.4 50% 43% 46% 1.2 1.6 - 27
1996-97 Μέριλαντ 12.7 74% 42% 32% 2.5 3.1 - 32
1997-98 Μέριλαντ 17.5 76% 52% 40% 3.2 3.6 1.2 32
1998-99 Λιέτουβος 17.5 81% 55% 47% 3.2 4.7 1.2 30
1999-00 Ολίμπια 9.3 93% 62% 42% 1.5 3.3 1.5 32
2000-01 Μπαρτσελόνα 14.4 82% 55% 44% 5,1 2.2 1.1 37
2001-02 Μπαρτσελόνα 15.5 85% 58% 41% 2.4 4.2 1.1 38
2002-03 Μπαρτσελόνα 11.8 87% 50% 48% 1.3 3.2 0.7 44
2003-04 Μακάμπι 13.1 74% 53% 58% 1.7 5.0 1.2 33
2004-05 Μακάμπι 13.3 86% 54% 52% 2.0 4.6 0.9 23
2005-06 Πέισερς 7.3 91% 43% 36% 2.0 3.0 0.5 75
2006-07 Πέισερς 7.4 92% 43% 37% 1.3 3.0 0.3 37
2006-07 Ουόριορς 4.3 87% 43% 27% 0.8 2.3 0.5 26